de perfectionist

Het Enneatype 1 is gericht op perfectie. Het hogere doel is het streven naar een perfecte wereld. Om die perfecte wereld te bereiken valt datgene wat niet perfect is hen direct op. Ze zien meteen dat het ergens een rommeltje is, dat de gordijnen verkleurd zijn er vlekken in de vloerbedekking zitten. Ze zien niet dat er een goede sfeer hangt, het gezellig is en de kleuren op elkaar zijn afgestemd.

Streven naar perfectie

Deze mensen zijn harde werkers die pas stoppen als het perfect is. Maar iets is nooit perfect want alles kan altijd beter. Dat is dan ook hun motto. Ze kunnen niet begrijpen dat andere mensen iets niet goed doen. Ze staan dan ook snel klaar met kritiek en schromen niet om dat te ventileren. Gelukkig zijn ze ook kritisch naar zichzelf toe. Ze proberen fouten te vermijden want ze kunnen niet tegen imperfectie. Daarachter ligt hun eigen faalangst. Ze zijn bang om fouten te maken vandaar dat ze altijd streven naar perfectie. Als zij alles hebben gedaan om het goed te doen valt hen niets te verwijten.

 

Normen en waarden

Hun grootste angst is om veroordeeld te worden en hun grootste verlangen is om het bij het rechte eind te hebben. Ze zijn oprecht en idealistisch. Ze kunnen hun eigen fouten toegeven en ze zijn principieel. Ze hebben hoge normen en waarden. Normen en waarden spelen in het leven van enen een grote rol. Ze beoordelen anderen of die voldoen aan hun normen en waarden. Enen kunnen anderen in twee groepen verdelen: degenen die oké zijn en zij die niet oké zijn. Als je eenmaal in het vakje niet oké bent terechtgekomen is het moeilijk om daar weer uit te komen. Enen kunnen niet begrijpen dat andere mensen lagere normen en waarden hebben dan zij want daardoor wordt de wereld een rotzooitje en komt hun streven naar een ideale en perfecte wereld in het gedrang. Ze willen de wereld graag hervormen en daarvoor zijn hun normen en waarden een graadmeter. Ze kunnen prekerig naar anderen overkomen om hun ideale wereld te beschrijven of anderen op hun fouten te wijzen.

(Bron: Willem Jan van de Wetering)